Emre Altuğ - İbret-i Alem
|
|
Gün geceye varınca kar gülleri yakınca gel haneme usulca dur karşıma boyunca
bir fırtına anında yar ellerim saçımda ter boşanır başımdan her cilveli nazında
hiç bir şey koyamam yerine kimsenin gitmesin gücüne sen üstüne alınma bu sitem benden bahtıma
ibret-i alem olmaya gönüllüyüm ben ortada yaratmışsın bir defa can dayanır mı ah yatmaya
|