Sagopa Kajmer - Gölge Haramileri
|
|
1. Bölüm
Akar sular dönmez geri tıpkı gençliğim gibi, bebekti ceninin ergeni, bir erdi büyümüş meyvesi.
Sakal bıyıkla geride kaldı Yunusun hamlık evresi, sivilce akne katledildi soldu yüzümün güneşi.
Ve çivisi düşmüş tablolarda bir resimdi kendisi, kükreyen şu gökyüzünde kuşun kilitli kafesi.
tersi döndü güvenin ansızın belirdi dostun hilesi, fincan kahve içtim kursağımda kaldı telvesi.
kırıştır yalan kahpesi, baştan akıl alır ya cilvesi. Yıkar geçer bir dostun düşmancasına hamlesi.
İki boy aşmış
ihanetin ki kat'i yok bahanesi, hayrından umutsuzum getirme bari şerrini.
Ve hepsi aynı yolda yolcu onca bedenin kellesi, meydan önüne dizilecek ve alınacak ifadesi.
Dualar olmasaydı kim kovardı kalleş iblisi? Kalbim ak da pak da desen yüzünden yansır pisliğin.
Nakarat
Altın harflerle yaz mahlasımı, Halvetim kasvet, kem gözlere şiş!...
Câdü ya herru!... ya merru!... Kaf Kef, gölge haramilerine bir selam çak!...
Abile patladı, demlenir simam, nüşinrevan dan handan ummam ben.
Ahu-yi felek mum, ben şamdan. Düşmez kalkmaz bir Allah'tır uyan!...
2. Bölüm
Sago sus!... Husus derin çukurda içine sin, pusu kuran huşü içinde gözlerinde kin belirgin.
Vay senin şu kindar halin. Hin planların var hin. Cenin büyüdü savaşa girdi silahlarımı bana verin.
Yardan sarkıttığın dostlarından kaçının ipini tuttun? Onlar güldü, sen somurttun. Kalbinde kaç gül kuruttun?
Hatıralarından yüzde kaçını unuttun? senin adını anmamak şartıdır dostluğumun.
Rap'ten olma gökyüzünün güneşi sago bu benim yüzüm. Gölgeme sığınır manâ özüm, hicran çölüne düştüm.
Yüz pınar yaş akıtsın gözüm. Kendi başıma öğrendim, kendim büyüdüm. Dudaklarımla gömdüm.
Sanma şahım herkesi sen sadıkhâne yâr olur. Herkesi sen dost mu sandın belki ol ağyâr olur.
Sadıkhâne belki ol alemde serdar olur. yâr olur ağyâr olur serdar olur didâr olur.
|
S 
SEYMA
